‘Grote toename van het aantal coaches is gevaarlijk’

Geen zin meer in je 9-tot-5-baan, dan word je toch coach? Omdat de manier waarop we tegen ons werk en leven aankijken veranderd is, zien we een wildgroei aan coaches, zegt Sterre van Leer van het platform Coachfinder. Dit kan niet alleen kwalijk zijn, maar ook gevaarlijk.
Twee jaar geleden waren het er nog 63.000, inmiddels telt Nederland 95.000 zelfstandig coaches, blijkt uit cijfers van de Kamer van Koophandel (KvK).Dat coaches als paddenstoelen uit de grond lijken te komen, zorgt voor flinke discussies op sociale media. Op een coach die schreef dat ‘iedereen miljonair kan worden’ reageerde columnist Sander Schimmelpenninck eerder met: ‘Ik word hier echt boos van: een kwart van de millennials probeert de andere driekwart een poot uit te draaien. Vanuit je jubeltonappartement de Vinexjeugd gaan vertellen hoe ze rijk kunnen worden of hun vrouwelijkheid kunnen omarmen. Ga werken!’

Geen beschermd beroep

Omdat het geen beschermd beroep is, mag iedereen coach worden. ‘Je kunt vandaag een bloemenwinkel hebben en jezelf morgen coach noemen’, zegt Sterre van Leer tegen Intermediair. Zij is hoofdredacteur van Psychologie Magazine, dat het platform Coachfinder is gestart om de zoektocht naar een geschikte coach makkelijker te maken.

Doordat we meer moeite hebben met het vinden van een goede werk-privébalans, is de vraag naar coaches de afgelopen jaren toegenomen, constateert Van Leer, en ook het aantal coaches. Maar zijn een luisterend oor en een vlotte babbel genoeg om een goede coach te zijn? Daar zit volgens Van Leer het probleem: welke criteria je ook stelt, waar je ook naar kijkt, het is lastig vast te stellen wie of wat een goede coach is.

Toch waagt Coachfinder een poging het kaf van het koren te scheiden door in ieder geval te eisen dat coaches een geaccrediteerde opleiding hebben gevolgd. Wie dat niet heeft, krijgt geen toegang tot de database.

Zelfhulpclichés

Van Leer ziet een boel “grappige uitwassen”, zoals de ongelooflijke berg coaches die zich uit met zelfhulpclichés. Die zijn door het anonieme Instagramaccount Onpersoonlijke Groei al aan de digitale schandpaal genageld. Maar wat voor haar vooral een doorn in het oog is, zijn mensen die zich coach noemen maar eigenlijk een training aanbieden. ‘Dat is slecht voor de naam van coaching.’

Het gaat bijvoorbeeld om ‘coaches’ die zelf een heftige levensgebeurtenis hebben meegemaakt en hun cliënten dan in een training vertellen dat zij hetzelfde moeten doen als zij. Ook noemt Van Leer zeer commerciële trainers die een eigen aanpak hebben bedacht en jonge ondernemers voor veel geld binnen proberen te hengelen, waarbij het totaal onduidelijk is hoe je de investering terug kunt verdienen. ‘Als je deze, niet op je eigen vraag toegesneden, trainingen volgt, heb je op z’n best een goede training te pakken, maar op zijn slechtst betaald voor iemands levensverhaal.’

Dat iedereen zichzelf coach mag noemen, kan volgens Van Leer zelfs gevaarlijk zijn als de coach iemand met serieuze klachten niet doorstuurt naar een expert, bijvoorbeeld bij een depressie. ‘Een goede coach zegt dan: ik praat even met je door, maar ik denk dat je iets anders nodig hebt.’

Tips om een goede coach te vinden:

  1. Ga alleen met een coach in zee met wie je een goed, stevig kennismakingsgesprek hebt gehad – dat uiteraard gratis moet zijn.
  2. Hoe cliché ook: de klik die je met iemand hebt, is het belangrijkste. Houd dat in je achterhoofd als je met een coach in zee wilt gaan.
  3. Wat voor je buurvrouw een goede coach is, hoeft dat voor jou niet te zijn. Met verschillende hulpvragen hebben mensen behoefte aan verschillende coaches, ga dus niet af op de ervaringen van mensen om je heen.
  4. Een goede coach geeft het ook aan als hij of zij niet kan helpen met je coachvraag en therapie of een ander soort coaching beter is.

Je vindt eenvoudig een goede coach via www.coachfinder.nl.

Bron: Intermediair

Skip to content